Termoizolacje - ekologia i nowoczesność

Ocieplanie wełną celulozową jest zdecydowanie tańsze niż modną obecnie na rynku pianką PUR. Wełna celulozowa dostępna jest w postaci sypkiej, co pozwala uszczelnić nawet bardzo trudno dostępne zakątki domu. Masa ociepleniowa jest zwarta, nie ma szczelin, nie pojawiają się tak zwane mostki termiczne. Jest to materiał bardzo oszczędny, ponieważ zużywa się tylko tyle wełny ile potrzeba do ocieplenia budynku.

Nie pozostają absolutnie żadne odpady, ścinki czy resztki.

Wełna nie zmienia swojej konsystencji i zachowuje sprężystą formę przez wiele lat. Dzięki temu budynek jest ciepły i nie ma potrzeby docieplania go żadnym innym materiałem ociepleniowym. Wełna celulozowa eliminuje hałas, a właściwie sprawia, że osoby mieszkające w ocieplonym celulozą budynku praktycznie w ogóle nie słyszą hałasu z zewnątrz. Poza tym wełna usuwa wilgoć na zewnątrz, a co najważniejsze, jest to bezpieczny dla zdrowia i niedrogi surowiec.

Celuloza wykazuje zdolność regulacji wilgotności. Nie tylko doskonale przepuszcza parę wodną, lecz także transportuje wilgoć do włókien. Ten niecodzienny proces nie obniża jej właściwości izolacyjnych. Transport wilgoci w elemencie konstrukcyjnym działa wskutek dyfuzji, a więc od ciepła w stronę zimna. Jeżeli temperatura osiągnie punkt rosy, powstają skropliny.

Celuloza wykazuje zdolność do przewodnictwa kapilarnego,

co oznacza, że pochłania powstającą wilgoć i w ten sposób działa w kierunku przeciwnym do dyfuzji. Celuloza staje się w ten sposób cennym buforem wilgoci, szczególnie wtedy, gdy schnięcie elementu konstrukcyjnego możliwe jest tylko od strony pomieszczenia - tak dzieje się przykładowo w przypadku niewentylowanych dachów płaskich, izolacji wewnętrznych lub renowacji. Termoizolacja celulozowa nie pleśnieje i chroni przed pleśnieniem również stykające się z nią elementy konstrukcyjne.

Parametry użytkowe stawiają wełnę celulozową na czele używanych powszechnie materiałów termoizolacyjnych. Przewodność cieplna materiału (lambda) wynosi średnio 0,039 W(m*K). W związku z tym współczynnik przenikania ciepła U dla ściany izolowanej 15 cm warstwą wełny celulozowej jest mniejszy niż U=0,25 W/m²K. Przy grubości warstwy termoizolacyjnej wynoszącej 25 cm współczynnik ten wynosi U=0,16 W/m²K. Stosując grubość 42,5 cm w stropodachu można uzyskać współczynnik U=0,10 W/m²K.

Takie parametry termoizolacji spotyka się w rozwiązaniach skandynawskich.

Straty ciepła przy zastosowaniu tego materiału mogą być w porównaniu z innymi materiałami mniejsze dzięki ciągłości i szczelności izolacji, a także zmniejszeniu ryzyka punktowego zawilgocenia izolacji, co ma znaczący wpływ na właściwości termoizolacyjne przegrody.